طرح پرمناقشه و آسیب رسان "شیرین سازی وانتقال آب دریای خزر به کویر مرکزی ایران" به رغم تمام مخالفت ها، همچنان روی میز دولت باز است. حالا اسنادی از جانبداری مدیرکل حفاظت محیط زیست استان سمنان از این طرح به اسکان نیوز رسیده است.

طرح پرمناقشه و آسیب رسان "شیرین سازی وانتقال آب دریای خزر به کویر مرکزی ایران" به رغم تمام مخالفت ها، همچنان روی میز دولت باز است. حالا اسنادی از جانبداری مدیرکل حفاظت محیط زیست استان سمنان از این طرح به اسکان نیوز رسیده است.

 


طرح شیرین سازی و انتقال آب دریاچه کاسپین با آنکه تاکنون دست کم طی سه نوبت با صرف هزینه های گزاف مورد مطالعه قرار گرفته و هر بار نیز از سوی بدنه کارشناسی دستگاه های مسوول رد شده، اما هنوز ابهامات و مجهولات فراوانی دارد. با این وصف اراده ای که در قفای اجرای این طرح قرار دارد با وجود همه نقدهای صورت گرفته همچنان بر اجرای این طرح فاقد توجیه پا می فشارد. این اراده آنقدر قوی هست که به قیمت به آشوب کشاندن صحن علنی مجلس، درلایحه بودجه عمومی کل کشور در سال ۱۳۹۸، ردیفی مستقل به مبلغ ۵ میلیارد تومان برای چهارمین مطالعه این طرح آسیب زا به تصویب برساند.


در یک گزارش کاملا فنی و به دنبال بازدید میدانی از مسیر عبور لوله های طرح انتقال آب خزر به کویر مرکزی، این طرح مخرب از بیخ و بُن رد شده و به مشکلات فنی آن اشاره و تشریح شد.


فرمانده یگان حفاظت سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری ضمن اشاره به اینکه از ابتدای تابستان تاکنون ۱۱ هزار و ۲۵۴ هکتار از جنگل‌ها و مراتع کشور در پی آتش‌سوزی آسیب دیده‌اند، گفت: بیش از ۹۰ درصد از این آتش‌سوزی‌ها عوامل انسانی دارد که در صدر این عوامل پرتاب ته‌سیگار به کنار جاده و جنگل است.


آنچه جنگل های ایران را خاکستر کرده، آتش نیست؛ آمارهای کوچک شده مدیران از میزان درختان سوخته و سطح آتش سوزی و نیز نبود "یگان هوایی اطفای حریق جنگل" است. عامل آتش، هر چه که هست اما علت تشدید آن یک چیز است؛ در ایران، "یگان هوایی اطفای حریق جنگل" نداریم؛ و جنگل آنقدر برای دولت ها ومسوولان ایران مهم نیست که به اندازه بودجه یک سد، برای آن اعتبار تعریف کرده و یک بالگرد بخرند.

 

آنچه جنگل های ایران را خاکستر کرده، آتش نیست؛ آمارهای کوچک شده مدیران از میزان درختان سوخته و سطح آتش سوزی و نیز نبود "یگان هوایی اطفای حریق جنگل" است. عامل آتش، هر چه که هست اما علت تشدید آن یک چیز است؛ در ایران، "یگان هوایی اطفای حریق جنگل" نداریم؛ و جنگل آنقدر برای دولت ها ومسوولان ایران مهم نیست که به اندازه بودجه یک سد، برای آن اعتبار تعریف کرده و یک بالگرد بخرند.


تیرماه سال گذشته، وقتی به "پارک جنگلی سیسنگان" رفتم و انبوه شمشادهای خشک شده و از دست رفته در اثر حمله آفت "شب پره" را لابه لای دیگر گونه ها دیدم فکر می کردم هر گونه امید برای نجات "شمشادهیرکانی" از دست رفته است؛ اما اجرای یک طرح نجات بخش در گلستان و احیا و حفظ بخش های بزرگی از شکشادها در این استان نگاهم را تغییر داد. این عملیات نتوانست در ارتفاعات اجرایی شود؛ چون هنگامی که نوبت محلول پاشی هوایی رسید دستگاه های متولی که قرار بود بالگرد و خلبان برای این عملیات بفرستند به بهانه اینکه "خلبان ها مشغول مبارزه با ملخ ها هستند" خلبان نفرستادند و این طرح ارزشمند در ارتفاعات امکان اجرا نیافت.


خبر ادامه آتش سوزی های جنگل ها ومراتع کرمانشاه، نگران کننده شده است؛ این آتش سوزی ها نزدیک به دوماه است که ادامه دارد و کانون های آبساز استان را مورد خسارت جدی قرار داده است.


بالاخره پس از فراز ونشیب های بسیار، پرونده "جنگل های هیرکانی"ایران با تائید کارشناسان "اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت" در چهل و سومین اجلاس یونسکو، به عنوان دومین میراث طبیعی ایران، ثبت جهانی شد. این نقاط شامل "پارک ملی گلستان"، "جنگل ابر"، "جهان نما"، "بولای دودانگه و چهاردانگه"، "جنگل الیمستان هراز" در آمل، جنگل "واز" حوزه کجور، "چهارباغ" چالوس، جنگل "خشک داران"، "گچ رودخان"، "سیاه رودبار" گیلان و "منطقه حفاظت شده لیسار" است. متخصصان می گویند ثبت جنگل های هیرکانی در یونسکو، علاوه بر اینکه بخش های بزرگی از جنگل های هیرکانی را شامل حفاظت صرف کرده است، جذب اعتبار مالی از این سازمان جهانی را نیز به دنبال خواهد داشت و باعث حفظ مطلوب تر این ذخایر بزرگ طبیعی جهانی خواهد شد.


خبر خوب این بود که بالاخره پرونده "جنگل های هیرکانی ایران" پس از 14 سال در یونسکو به عنوان میراث جهانی به ثبت رسید. حال خیلی ها می پرسند ثبت این جنگل ها چه فایده ای برای ما دارد و آیا در مدیریت آنها تغییری ایجاد می کند؟ مدیر پایگاه جنگل های هیرکانی گلستان به این پرسش ها پاسخ داده است.


"سولگرد" مثل طلا می درخشید و "دره آلمه" با زیبایی وصف ناشدنی جلو چشمان مان بود؛ اما آن روی سکه این زیبایی، "انبار باروتی" بود که در نگاه اول به چشم نمی آمد؛ انبار باروت، تنها واژه ای است که می تواند وضعیت این روزهای مهم ترین پارک ملی خاورمیانه را توصیف کند. پارکی که بیش از 1365 گونه گیاهی و جانوری را در دل خود جای داده است و پناهگاهی کم‌ نظیر برای حیات‌ وحش است. نیمی از گونه‌ های پستانداران ایران در این پارک زندگی می کنند و حتما به دلیل همین ارزش ها، از سوی یونسکو به عنوان ذخیره‌ گاه زیست ‌کره در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده‌ است. به گفته اغلب استادان حیات وحش و محیط زیست ایران و جهان، پارک ملی گلستان بدون تردید ارزشمندترین منطقه ایران هم از نظر کمیت و هم تنوع حیات جانوری و گیاهی است. گفته می شود تنوع زیستی پارک ملی گلستان حتی فراتر از برخی کشورهای اروپایی است که صدها برابر این پارک وسعت دارند. با این همه این پارک ملی با این همه ارزش های متعدد اکولوژیک، هرگز در ردیف بودجه و نیروهای حفاظتی، جایگاه مناسب خود را نیافته است.

 

1 3 5 7 9 11 13 15 17 19 21 23 25 27 29 31 33 35 37 39
2 4 6 8 10 12 14 16 18 20 22 24 26 28 30 32 34 36 38